Στα πρώτα στάδια, ο επιχειρηματίας κάνει τα πάντα.
Πωλήσεις, εξυπηρέτηση, οικονομικά, αποφάσεις, προβλήματα. Αυτό είναι φυσιολογικό και αναγκαίο.

Το πρόβλημα ξεκινά όταν η επιχείρηση μεγαλώνει, αλλά ο ρόλος του επιχειρηματία παραμένει ο ίδιος.

Πολλές επιχειρήσεις δεν “κολλάνε” επειδή δεν έχουν δυνατότητες.
Κολλάνε επειδή ο ιδιοκτήτης συνεχίζει να λειτουργεί σαν εκτελεστής και όχι σαν καθοδηγητής.

Όσο ο επιχειρηματίας βρίσκεται διαρκώς μέσα στη φωτιά της καθημερινότητας:
• δεν υπάρχει χρόνος για στρατηγική
• οι αποφάσεις παίρνονται αποσπασματικά
• η ομάδα εξαρτάται υπερβολικά από ένα άτομο
• η ανάπτυξη γίνεται εύθραυστη

Η μετάβαση είναι δύσκολη ψυχολογικά, αλλά απαραίτητη.
Ο επιχειρηματίας χρειάζεται να περάσει από το “κάνω τα πάντα” στο “ορίζω πώς γίνονται τα πράγματα”.

Αυτό σημαίνει:
• να ορίσει διαδικασίες
• να μεταφέρει ευθύνη
• να μετρά αποτελέσματα και όχι μόνο προσπάθεια
• να αφιερώσει χρόνο στη σκέψη και όχι μόνο στην εκτέλεση

Η επιχείρηση δεν μπορεί να ξεπεράσει το επίπεδο σκέψης του ανθρώπου που τη διοικεί.
Όταν ο ρόλος του επιχειρηματία εξελίσσεται, εξελίσσεται και η επιχείρηση.

Η πραγματική ανάπτυξη ξεκινά όταν ο επιχειρηματίας σταματά να είναι το κέντρο όλων και γίνεται το σημείο αναφοράς.